آیا نمیشد همه یک جور آفریده شوند؟

بسم الله الرحمن الرحیم

موضوع : خلقت انسان و شبهات آن

بخش مجری کنفرانس : دشمن شناسی و مباحث ایدئولوژیک

استاد ارائه دهنده: جناب آقای محمد مهدوی

باب هدف خلقت / حدیث ۴

مکالمه ای بین خداوند متعال و حضرت آدم ع

از امام باقر علیه السّلام شنیدم که مىفرمودند :

آنگاه که خداوند متعال – براى گرفتن میثاق از ذریّه آدم علیه السّلام و

اقرار و شهادتشان به ربوبیّت خداى سبحان و نبوّت همۀ انبیاء -آنان را

از پشت آدم بیرون آورد ، نخستین پیمانى که از ایشان گرفت،

اقرار به نبوّت حضرت محمّد صلّى اللّه علیه و آله بود.

• خداى متعال به آدم فرمود : بنگر، چه مىبینى؟

• پس آدم علیه السّلام به ذریّۀ خود – در حالى که

به صورت مورچه بوده و آسمان را پر کرده بودند – نگاه کرد و گفت:

پروردگارا! از تعدادشان سخت در شگفتم!

آنها را براى چه آفریدى؟

از گرفتن میثاق و بستن پیمان برایشان چه چیزى اراده کردهاى؟

• خداوند متعال فرمودند : من خواستار دو چیز هستم:

تنها مرا پیروی کنند، و براى من شریک و همتایى قرار ندهند؛
به فرستادگانم ایمان آورده و از آنان پیروى نمایند.

• آدم علیه السّلام عرض کرد :

براى چه برخى از آنها [از نظر درجه و مقام]بزرگتر و برخى داراى نور بیشتر و

بعضى کم فروغ و گروهى بىفروغ [و ظلمت محض]مىباشند؟ !

• خداى سبحان فرمودند: این گونه آفریدم تا

در همۀ حالات آنان را مورد آزمایش و آزمون قرار دهم.

• آدم علیه السّلام عرض کرد : پروردگارا! آیا اجازه مىدهید سخنى بگویم؟

• خداوند متعال فرمودند: سخن بگو،

روح تو از روح من است اما طبیعت تو خلاف ماهیت من است.

• آدم علیه السّلام عرض کرد :

پروردگارا! اگر انسانها را متفاوت نمىآفریدى بلکه از نظر صورت، اندازه، طبیعت، سرشت، رنگ، عمر و رزق و روزى یکسان مىآفریدى، بعضى بر برخى ظلم و بیداد نمىکردند و میان آنان حسادت و کینهتوزى و اختلاف و نزاع رخ نمىداد؟

• خداوند متعال فرمودند: اى آدم! سخنت برگرفته از انشعاب روحت از روح من است اما [طبیعتت ناشى از خلاف و ماهیت من است]و این ناتوانى طبیعتت تو را به تکلّف انداخته و نسبت به چیزى که دانش لازم و بینش کافى به آن ندارى، وارد میدان شدهاى.

سوال ؟؟؟

حالا اینجا ببینیم فرضیات حضرت آدم برای پرسش این سوال درست بوده؟

نیک ووجیسیک